Pedagog szkolny

 

Przyjmuje w każdy czwartek i piątek od 800 – 1300

Podstawowe zadania pedagoga szkolnego:

– organizowanie pomocy i opieki psychologiczno-pedagogicznej

– dbanie o realizację obowiązku szkolnego uczniów

– prowadzenie indywidualnego poradnictwa dla uczniów, rodziców i nauczycieli

– prowadzenie profilaktyki uzależnień

– organizowanie zajęć kompensacyjno-korekcyjnych

– przeciwdziałanie skrajnym formom niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży

– organizowanie opieki i pomocy materialnej dzieciom w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej

– współpraca z innymi instytucjami: MOPS, Policja, Sąd Rodzinny, Kuratorzy

– udzielanie pomocy uczniom mającym trudności w nauce i sprawiającym kłopoty wychowawcze

– udzielanie pomocy uczniom w prawidłowym wyborze zawodu i kierunków kształcenia

– udzielanie pomocy wychowawcom i nauczycielom w ich pracy z uczniami sprawiającymi trudności wychowawczo-dydaktyczne

– współpraca z wychowawcami, Samorządem Szkolnym, Radą Rodziców

 

Logopeda radzi:

Jak zapobiegać nieprawidłowościom w rozwoju mowy.

1.    Należy uważnie śledzić rozwój mowy swojego dziecka.

2.    Zwrócić się do lekarza lub logopedy, kiedy zauważymy niepokojące objawy takie jak:

–  nieprawidłowa budowa narządów mowy,

–  brak gaworzenia we właściwym czasie,

–  brak mowy u 3-letniego dziecka,

–  kiedy dziecko mówi i śpi z otwartymi ustami,

–  nieprawidłowo wymawia poszczególne głoski.

3.    Od urodzenia mówić do dziecka dużo językiem dorosłych.

4.    Zapobiegać chorobom uszu, przewlekłym przeziębieniom i wadom zgryzu.

5.    Rozwijać mowę dziecka, starając się słuchać co do nas mówi i chętnie mu odpowiadać.

 

 

                      Mamo, tato pobaw się ze mną – czyli jak podczas zabawy z dzieckiem ćwiczyć narządy mowy:

 

„Gimnastyka języka”

–  Cały język wyskakuje – wszystkim nam się pokazuje.

– Układanie języka w kształt szpilki, rurki, łyżeczki.

– Oblizywanie warg przy szeroko otwartych ustach.

– Kierowanie języka do nosa, do brody, ucha prawego, lewego.

– Unoszenie języka do górnego i dolnego dziąsła przy szeroko otwartych ustach jakby był windą – raz do góry, raz do dołu.

– Naśladowanie konika stukając czubkiem języka o podniebienie.

„Wąchamy kwiatki”

– Wdech nosem, wydech ustami (robimy ryjek jak prosiaczek- wargi ściągnięte).